EC en pH voor cannabis: tabel per fase en wat onderzoek laat zien

EC en pH zijn de twee getallen die kwekers het vaakst meten en waarover ze het meest discussiëren. Voedingsschema’s van fabrikanten lopen week na week op, forums zweren bij 3,0 in de piek van de bloei, en de plant die voor je staat doet het prima op de helft. De afgelopen jaren hebben gecontroleerde proeven met wietrassen in cijfers uitgedrukt wat de plant echt gebruikt, en die cijfers liggen lager dan de meeste schema’s.

Deze gids geeft werkbereiken per fase, legt uit wat EC en pH wel en niet zeggen, vat de proeven met stikstof, fosfor en kalium samen en laat zien hoe je aan de drain ziet wat er bij de wortels gebeurt.

Wat EC en pH meten

De elektrische geleidbaarheid (EC) meet hoe goed een oplossing stroom geleidt, en dat neemt toe met de hoeveelheid opgeloste zouten. Het is een totaal: het zegt hoe geconcentreerd de voeding is, niet welke voedingsstoffen erin zitten. Twee oplossingen van 2,0 mS/cm kunnen heel verschillende hoeveelheden stikstof, kalium of natrium bevatten. De eenheid is mS/cm, hetzelfde als dS/m.

Veel meters tonen in plaats daarvan ppm. Dat is geen meting maar een omrekening, en meters gebruiken verschillende factoren: 500 of 700 keer de EC. Dezelfde oplossing geeft op de ene meter 1.000 ppm en op de andere 1.400, dus vergelijk in EC.

pH meet de zuurgraad op een logaritmische schaal: een oplossing met pH 5 is tien keer zuurder dan een met pH 6. De pH voedt de plant niet. Ze bepaalt welke voedingsstoffen opgelost en beschikbaar blijven voor de wortels.

EC- en pH-tabel voor cannabis per fase

Dit zijn startwaarden voor minerale voeding in kokos, steenwol of andere substraten met regelmatige drain, gebaseerd op de gangbare commerciële praktijk en in lijn met de proeven hieronder. Het is geen recept. Het licht bepaalt de vraag: een gewas bij 1.000 µmol/m²/s verbruikt veel meer dan een bij 500, zoals onze gids over PPFD en DLI uitlegt, en de verdamping bepaalt hoeveel oplossing er door de plant gaat, en daar komt de VPD-tabel om de hoek kijken. Begin onderaan elk bereik en stuur bij op wat je ziet: bladkleur, drain en uiteindelijk drooggewicht.

Het uitgangswater telt mee. Kraanwater van 0,4 mS/cm neemt al een deel van de ruimte in, met calcium, magnesium, natrium of bicarbonaat waar je niet zelf voor koos. Meet het vóór het mengen en bouw het recept daar bovenop.

In levende aarde en biologische systemen zegt de EC van wat je geeft weinig, omdat micro-organismen de voedingsstoffen geleidelijk vrijmaken. Daar zijn de pH van het medium en de reactie van de plant de bruikbare metingen.

Wat gecontroleerde proeven vonden voor N, P en K

Stikstof. In een proef met vijf stikstofniveaus van 30 tot 320 mg/L in de bloei steeg de opbrengst tot 160 mg/L en veranderde daarboven niet meer (Saloner en Bernstein, 2021). Een response-surface-studie in deep-water culture voorspelde de hoogste opbrengst bij 194 mg/L (Bevan et al., 2021).

Fosfor. Bij 15 mg/L of minder hadden de planten duidelijk een tekort; van 30 tot 90 mg/L ontwikkelden ze zich even goed, en 30 mg/L was genoeg voor 80% van de maximale opbrengst (Shiponi en Bernstein, 2021). De response-surface-studie legde het optimum bij 59 mg/L (Bevan et al., 2021). In een derde proef gaven 25, 50 en 75 mg/L dezelfde bloemopbrengst en dezelfde cannabinoïdeconcentratie, terwijl een verdrievoudiging van de fosforgift het fosfor in het drainwater twaalf keer zo hoog maakte (Westmoreland en Bugbee, 2022). Het meeste extra fosfor uit een bloeibooster verdwijnt via de afvoer.

Kalium. Bij 15 mg/L waren de planten chlorotisch en gaven ze minder opbrengst; van 60 tot 175 mg/L waren functie en opbrengst optimaal, en bij 240 mg/L liet een van de twee cultivars symptomen van overmaat zien (Saloner en Bernstein, 2022). In deep-water culture reageerde de opbrengst nergens tussen 60 en 340 mg/L op kalium (Bevan et al., 2021).

Totale concentratie. Een verdubbeling van de voedingsoplossing van 2 naar 4 mS/cm in gesloten hydrocultuur zorgde voor meer ophoping van voedingsstoffen in de oplossing, maar verhoogde opbrengst en kwaliteit niet significant, en de planten lieten geen zichtbare schade zien (Hershkowitz et al., 2025). Cannabis vergeeft een sterke voeding. Het beloont haar niet.

Meer voeding kan minder potentie betekenen

Dezelfde proeven maten de cannabinoïden, en de richting is steeds dezelfde. Toen de stikstofgift steeg van 30 naar 320 mg/L, daalden de THCA- en CBDA-concentraties in de bloemen met 69% en 63% (Saloner en Bernstein, 2021). Fosfor boven het laagste niveau verlaagde de THCA- en CBDA-concentraties tot 25%, wat past bij een verdunningseffect: meer biomassa, waarover de cannabinoïden zich verdelen (Shiponi en Bernstein, 2021). Ook de meeste cannabinoïden en terpenoïden namen af naarmate het kalium steeg (Saloner en Bernstein, 2022), en een hogere dosis organische meststof in kokos verhoogde de opbrengst en verdunde de THC (Caplan et al., 2017).

Dat maakt uithongeren geen strategie: bij een tekort stortte de opbrengst in, en in de fosforproef namen de totale cannabinoïden per plant toch toe met de gift. Het punt is dat er een niveau bestaat waarop de opbrengst haar plateau heeft bereikt en de concentratie niet verder is verdund. De auteurs leggen dat bij 160 mg/L voor stikstof en 60 mg/L voor kalium. Voeden boven het plateau kost voeding, en kan kwaliteit kosten, zonder een gram extra.

pH: voedingsstoffen beschikbaar houden

Wortels kunnen alleen opnemen wat is opgelost. In substraat en hydrocultuur is het gebruikelijke venster pH 5,5 tot 6,5 (Bugbee, 2004). Richting de bovenkant en daarboven worden ijzer, mangaan, zink en koper minder beschikbaar en begint fosfaat met calcium neer te slaan: bleke jonge bladeren met groene nerven bij een hoge pH zijn meestal ijzer waar de plant niet bij kan, niet ijzer dat in de tank ontbreekt. Aan de onderkant lijdt de opname van calcium en magnesium (Sonneveld en Voogt, 2009).

De cannabisproeven zijn een goed houvast voor wat werkt. Hun oplossingen werden allemaal tussen pH 5,5 en 6,2 gehouden: op 5,6, 5,7, 5,8 ± 0,2, 5,5 tot 6,0 en 5,8 tot 6,2 in vijf substraat- en hydrostudies.

De pH beweegt ook vanzelf, omdat planten de wortelzone veranderen terwijl ze voedingsstoffen opnemen. In een hydroproef in de bloei steeg de pH van de oplossing vroeg in de bloei met ongeveer 0,2 per dag en daalde ze later langzaam (Yep et al., 2020). Een kleine schommeling binnen het venster is onschuldig. Een meting die het venster steeds verlaat heeft een oorzaak nodig, niet alleen meer pH-min.

Aarde buffert de pH en houdt voedingsstoffen anders vast; daarom mikken kwekers op aarde hoger, op ongeveer 6,0 tot 7,0, en corrigeren ze langzaam.

Lees de drain, niet alleen de voeding

De EC die je mengt is niet de EC bij de wortels. Is de voeding sterker dan wat de planten gebruiken, dan nemen ze water sneller op dan zouten, en de oplossing die in de pot achterblijft wordt tussen de gietbeurten geconcentreerder. Via de drain (runoff) verdwijnt dat overschot. Een eenvoudige zoutbalans laat het verband zien: wat erin gaat, wordt opgenomen of afgevoerd.

In dit model nemen de planten voedingsstoffen op tegen het equivalent van 1,6 mS/cm. Een voeding van 2,0 met 20% drain komt uit op 3,6 in de drain; dezelfde voeding met 10% drain klimt naar 5,6. Verhoog de voeding naar 2,4 en 10% drain geeft 9,6. De getallen hangen af van de opname die je aanneemt, de vorm niet: hoe minder drain, hoe dichter de voeding moet liggen bij wat het gewas echt gebruikt (Sonneveld en Voogt, 2009).

• Drain-EC dicht bij de EC van de voeding. De gift past bij de opname.
• Drain-EC die dag na dag stijgt. Zouten hopen zich op. Verlaag de voeding of verhoog de drain; één keer spoelen zet alleen de teller terug.
• Drain-EC lager dan de voeding. De planten nemen meer op dan ze krijgen. Verhoog de voeding.
• Drain-pH ver van de pH van de voeding. Controleer het medium en de wortels voordat je er met zuur achteraan gaat.

Natrium en chloride verdienen een eigen regel, omdat planten het grootste deel ervan laten liggen. In een bloeiproef met toegevoegd zout daalde de cannabinoïdeconcentratie lineair naarmate het natriumchloride steeg; de auteurs waarschuwen dat meer dan 5 mM, ongeveer 290 mg/L zout, opbrengst en potentie kan verlagen, en 40 mM was giftig in hydrocultuur (Yep et al., 2020). Onthard water en sommig bronwater bevatten genoeg natrium om ertoe te doen.

business.growbotiq.com

Een meetroutine die standhoudt

• Kalibreer. Controleer de pH-meter elke week of twee met verse buffers van pH 4 en pH 7 en de EC-meter met een standaard van 1,413 mS/cm. Bewaar de pH-elektrode nat, in bewaarvloeistof.
• Let op de temperatuur. De EC stijgt met ongeveer 2% per graad. Gebruik een meter die compenseert naar 25 °C en meet oplossingen op kamertemperatuur.
• Houd de volgorde aan. Meng de voeding, lees de EC af en stel als laatste de pH in.
• Meet steeds dezelfde punten. Uitgangswater, eindvoeding en drain, bij dezelfde gietbeurt van de dag.
• Leg het vast. Datum, ruimte, recept, metingen van voeding en drain. Een trend zegt meer dan elk los getal.

business.growbotiq.com

Checklist voor het voeden

1. Meet eerst de EC en pH van je uitgangswater.
2. Kies het bereik voor de fase en begin onderaan.
3. Reken de mg/L uit vanaf het etiket: in de bloei dekten ongeveer 160 tot 190 stikstof, 30 tot 60 fosfor en 60 tot 175 kalium de volle opbrengst in proeven.
4. Meng, lees de EC af en stel dan de pH in op 5,5–6,2 in substraat.
5. Giet tot een constante drain, 10 tot 20% is gangbaar, en meet de EC en pH van de drain.
6. Blijft de drain-EC stijgen, verlaag dan de voeding of verhoog de drain.
7. Verander één ding tegelijk en beoordeel het op drooggewicht en labresultaten, partij voor partij.

Bronnen

1. Bevan L, Jones M, Zheng Y (2021). Optimisation of nitrogen, phosphorus, and potassium for soilless production of Cannabis sativa in the flowering stage using response surface analysis. Frontiers in Plant Science 12:764103.
2. Bugbee B (2004). Nutrient management in recirculating hydroponic culture. Acta Horticulturae 648:99–112.
3. Caplan D, Dixon M, Zheng Y (2017). Optimal rate of organic fertilizer during the flowering stage for cannabis grown in two coir-based substrates. HortScience 52(12):1796–1803.
4. Hershkowitz JA, Westmoreland FM, Bugbee B (2025). Elevated root-zone P and nutrient concentration do not increase yield or cannabinoids in medical cannabis. Frontiers in Plant Science 16:1433985.
5. Saloner A, Bernstein N (2021). Nitrogen supply affects cannabinoid and terpenoid profile in medical cannabis (Cannabis sativa L.). Industrial Crops and Products 167:113516.
6. Saloner A, Bernstein N (2022). Effect of potassium (K) supply on cannabinoids, terpenoids and plant function in medical cannabis. Agronomy 12(5):1242.
7. Shiponi S, Bernstein N (2021). The highs and lows of P supply in medical cannabis: effects on cannabinoids, the ionome, and morpho-physiology. Frontiers in Plant Science 12:657323.
8. Sonneveld C, Voogt W (2009). Plant Nutrition of Greenhouse Crops. Springer, Dordrecht.
9. Westmoreland FM, Bugbee B (2022). Sustainable cannabis nutrition: elevated root-zone phosphorus significantly increases leachate P and does not improve yield or quality. Frontiers in Plant Science 13:1015652.
10. Yep B, Gale NV, Zheng Y (2020). Aquaponic and hydroponic solutions modulate NaCl-induced stress in drug-type Cannabis sativa L. Frontiers in Plant Science 11:1169.